Kendine dönmek

 Bugün bir köşede okuduğum cümle gerçekten benim tebessüm etmeme sebep oldu.....

Biz insanlar gerçekten çok tuhafız zeytinin önce yağını sıkıyoruz sonrada zeytinin üzerine döküyoruz....

 Köylerden şehirlere göçüyoruz daha sonra da şehirlerde köy kahvaltısına dünya kadar para ödüyoruz . 

Önce kendimizi dışarıya attık dışa dönük yaşamaya başladık , teknolojiyi sonuna kadar kullandık .

 Şimdi ise evlerimizde huzuru arıyoruz, gruplarla dağlarda sakin otellere gidip telefonları kapatıp kendimizi bulmaya çalışıyoruz....

Bu örnekleri tabiki çoğalta biliriz.

İnsanoğlu birtuhaf vesselam... Hep bir arayış içinde... Aslında aradığı herşey kendi içinde yani kendinde.. Arayışları bittiğinde anlıyor insan bunu.. 
Sadece dönüp kendimize bakmamız yani kendi içimizi görmemiz lazım....

Bunu en kolay yapmanın yoluda kendinize ama tamamen kendinize ait bir alan yaratmak hayatınızda. O alanı yanlız kendinizle paylaşmak orda kendinizi aramak.. Bunu sürekli yapmaya başladığınızda kendinizle ilgili gerçekleri teker teker görüyorsunuz ve kendinizle tanışıyorsunuz. Ben bunu kendi içine ayna tutmak diye ifade ediyorum. Çok büyük sorunların içine dalıp, yaşamdaki küçük güzellikleri atlamayın ..

YORUM EKLE